PIP :nie będziemy sprawdzać Sędziego !!!

Nadszedł , dla niektórych  długo oczekiwany , dla innych niespodziewany moment , gdy Inspekcja Pracy zmienia front:

Próbuję zatem wyjaśnić sprawę z Głównym Inspektorem Pracy w Warszawie:
Wysłałam dziś pismo następującej treści

"W związku z pismem jakie wysłałam do PIP w Katowicach i odpowiedzią jaką otrzymałam znak : 04390/Sz/4604/1837/1/13 z datą 26,06,2013 r , chciała bym zweryfikować tezy w niej zawarte .Według specjalisty , który mi odpisał , praca na cele społeczne nie jest pracą w rozumieniu Kodeksu Pracy , osoby nie posiadają statusu pracownika, nie nawiązują żadnego stosunku zatrudnienia, praca taka świadczona jest na zasadzie niepracowniczego stosunku pracy o charakterze penalno -prawnym.

Wydaje mi się , że właśnie taką sytuację próbował ustawodawca skodyfikować w art 304 K P:

Art. 304. § 3.  Obowiązki określone w art. 207 § 2 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorców niebędących pracodawcami, organizujących pracę wykonywaną przez osoby fizyczne:

1) na innej podstawie niż stosunek pracy, 

Art. 207. § 1.  Pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy. Na zakres odpowiedzialności pracodawcy nie wpływają obowiązki pracowników w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz powierzenie wykonywania zadań służby bezpieczeństwa i higieny pracy specjalistom spoza zakładu pracy, o których mowa w  art. 237 11  2

7) zapewniać wykonanie zaleceń społecznego inspektora pracy. 

§ 2¹.  Koszty działań podejmowanych przez pracodawcę w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy w żaden sposób nie mogą obciążać pracowników.

Ponad to inspektor powołuje się na Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dn 01,06,2010 Dz U 98 poz 634 jako regulację dotyczącą zatrudniania osób skazanych , i postanowienia w nim zawartego – że podmiot u którego wykonywana jest praca ma obowiązek zapewnienia skazanemu bezpiecznych i higienicznych warunków pracy.

Wynika mi z tego , że podmiot nie musi wykonywać skazanym badań i nie wiem kto musi , czy też nie musi z powodu luki prawnej ale nie może dopuścić do pracy bez weryfikacji takowych.. Gdyby prawdziwą była interpretacja , że o dopuszczeniu decyduje Sąd , to myślę że zakład w postępowaniu cywilnym może wnosić o zwrot ze Skarbu Państawa kwoty kary uiszczonej przez zakład nałożonej przez inspektora Pracy przy wykonywaniu przez niego swoich obowięzków.

Ale do rzeczy.

Inspektor dalej , opierając sie na Rozporządzeniu , dodajmy aktu znajdującego się niżej w hierarchii aktów niż kodeks pracy tzn ustawa , że podmiot przy przydziale pracy jest zobligowany uwzględnić stan zdrowia skazanego . Uściślijmy – Ustawa o zawodzie lekarza Dz.U. z 2011 nr 277 poz. 1634 

Art. 5. 5) 1. Okręgowa rada lekarska przyznaje, prawo wykonywania zawodu lekarza 

osobie, która: 2) posiada: a) dyplom lekarza wydany przez polską szkołę wyższą potwierdzający ukończenie co najmniej sześcioletnich studiów na kierunku lekarskim, 

Art. 2. 1. Wykonywanie zawodu lekarza polega na udzielaniu przez osobę posiadającą

wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami, świadczeń zdrowotnych,

w szczególności: badaniu stanu zdrowia, rozpoznawaniu chorób i zapobieganiu im, leczeniu i

rehabilitacji chorych, udzielaniu porad lekarskich, a także wydawaniu opinii i orzeczeń

lekarskich.

Art. 58. 1. Kto bez uprawnień udziela świadczeń zdrowotnych polegających na

rozpoznawaniu chorób oraz ich leczeniu, podlega karze grzywny.

Reasumując , podmiot powinien przyjąć skazanego zaopatrzonego w odpowiednie zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwskazań do wykonywania określonej pracy.. Po to są przepisy ustawy by podobnie jak Konstytucja ( Ustawa zasadnicza Art. 65. 2. Obowiązek pracy może być nałożony tylko przez ustawę. Art. 66.1. Każdy ma prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy.Art. 32.1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.) chronić zdrowie , tak osoby przydzielonej do pracy jak i osób stykających się z nią podczas jej wykonywania

Twierdzenie , że to skazany powinien wykazać , że jego stan zdrowia uniemożliwia mu wykonywanie pracy może dotyczyćzłamanej nogi czy nagłego pobytu w szpitalu a nie takich chorób jak gruźlica , kiła czy świerzb o których skazany może nie miec zielonego pojęcia i teoretycznie nie nieumożliwiają mu wykonywania pracy.

Interpretacja art 57 Kkw oraz 58,2 Kk że pracy nie orzeka się , jeżeli stan zdrowia oskarżonego lub jego właściwości i warunki osobiste uzasadniają przekonanie , że oskarżony nie wykona tego obowiązku i utorzsamianie tego z wnioskiem – że w przeciwnym razie skazany będzie traktowany jako osoba zdolna do świadczenia WSKAZANEJ pracy jest za daleko idąca

1/ dotyczy mniemam przypadków , gdy delikwent posiada I grupę inwalidzką , lub nie posiada nóg czy rąk

2/ rodzaj pracy określa póżniej kurator , nie Sąd , w myśl idei dla każdego coś dobrego

3/ z np grużlicą skazany jest w stanie wykonywać pracę lecz nie w myśl przepisów o np przeciwdziałaniu epidemii , a to może ocenić tylko lekarz medycyny pracy , a koszt tych badań nie może obciążac pracownika.

4/ większość tego typu wyroków , jak i mój , są wydawane zaocznie , czyli wyrokiem nakazowym bez obecności i wysłuchania skazanego

I na koniec . Inspektor pisze , że PIP nie posiada uprawnień kontrolnych w zakresie wykonywania kary w formie wykonywania pracy społecznej.

Kto zatem eksekwuje przepisy Ustawy o służbie medycyny pracy

Art. 5.  1. Służba medycyny pracy realizuje zadania określone w ustawie w odniesieniu do:

6) osób świadczących pracę w czasie odbywania kary pozbawienia wolności w zakładach karnych, przebywania w aresztach śledczych lub wykonujących pracę w ramach kary ograniczenia wolności.

2. Obowiązek objęcia profilaktyczną opieką zdrowotną spoczywa na:

4) podmiocie zatrudniającym – w odniesieniu do osób wymienionych w ust. 1 pkt 6.

Art. 6.  4. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, zakres, w jakim służba medycyny pracy wykonuje zadania wobec osób wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 6, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia ochrony zdrowia tych osób.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedl Dz U 168 poz 1013 2013 r

1. Rozporządzenie określa zakres, w jakim służba medycyny pracy wykonuje zadania wobec osób: pkt 2) wykonujących pracę w ramach kary ograniczenia wolności : W stosunku do osób, o których mowa w § 1 pkt 2, służba medycyny pracy wykonuje zadania określone w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy

Art 6 ust 1 pkt 2a ustawy : 2) sprawowania profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi, w szczególności przez: a) wykonywanie badań wstępnych, okresowych i kontrolnych przewidzianych

w Kodeksie pracy,

Mniemam , że nie jak sugeruje Pan specjalista – Sąd karny wykonawczy oraz kurator.

Dlatego proszę o weryfikację stanowiska Głównego Specjalisty z Okręgowej Inspekcji Pracy w Katowicach , dodając , że kontrola PIP  nie jest kontrolą postanowień Sądu."

Czekamy zatem na odpowiedź

W obronie moich praw....

A oto przedstawiam drogę jaką doszłam do wyroku zamieszczonego w temacie " za pomyłki Sądu płaci obywatel " w kwietniu br, odrzucającego moje roszczenia względem Gminy w związku z nieprzestrzeganiem przepisów związanych z wykonywaniem przeze mnie kary  oraz pozwu który Sąd  pozostawił bez rozpoznania zamieszczonego w temacie " nie dopuścić na wokandę " w kwietniu br.

Karta Praw podstawowych Unii Europejskiej
Artykuł 1
"Godność człowieka jest nienaruszalna. Musi być szanowana i chroniona"

Europejska Konwencja Praw Człowieka
Artykuł 3
" Nikt nie może być poddany torturom ani nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo
karaniu"
Dodam , że wystarczy iż osoba poniżona się czuła we własnych odczuciach

Powszechna Deklaracja Praw Człowieka
Art 5
" Nie wolno nikogo torturować ani karać lub traktować w sposób okrutny , nieludzki lub poniżający "
Dodam że ocena poniżenia należy do poszkodowanego
 Art 1
" Wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi pod względem swej godności i swych praw. Są oni obdarzeni rozumem i sumieniem i powinni postępować wobec innych w duchu braterstwa "
Dodam że jest tu mowa o godności człowieka jako dobru pod szczególną ochroną

Wyrok Sądu Najwyższego
 z dn 21,03,2007 r  sygn I CSK 292/06 mówi o godności człowieka jako wewnętrznym przekonaniu człowieka które nie podlega wartościowaniu.
W skrócie - katalog kar o jakich będzie pisał Sędzia , zawiera pracę sprzątaczki wpisaną do katalogu prac przewidzianych dla osób skazanych w ramach prac społecznie użytecznych ale raczej dla osób bez kwalifikacji zawodowych , a na pewno może poniżyć osobę która wykonywała ostatnio pracę młodszego księgowego.

Pismo przesłano do rozpatrzenia Prezesowi Sądu :

Następnie zmieniłam nieco zarzuty i ponownie złożyłam wniosek o ukaranie do prokuratury:

 I na zakończenie tematu Sędziego odmowa uwzględnienia zażalenia na postanowienie prokuratury wydana przez Sąd :

Celem podsumowania .
Sąd pisze , że Sędzia dokładnie odpowiedział na moje zarzuty w skardze. Tyle , że skoro nie znałam rodzaju pracy jaka miałam wykonywać oraz zakresu swoich obowiązków to analogicznie nie mogły być spełnione obowiązki zakładu w postaci : szkolenia BHP (znała bym rodzaj pracy ) , szkolenia stanowiskowego  ( znała bym zakres swoich obowiązków ) , ustalenia harmonogramu pracy na nadchodzący miesiąc . Nie wiedzieli w ogóle o swoich obowiązkach. Nie wiem ile lat zatrudniają skazanych.
A odnośnie badań lekarskich to w tym momencie faktycznie nie chorowałam przewlekle.
Rak skóry był wycięty, kręgosłup mylił mi się z zakwasami , uzmysłowił mi lekarz że choroba postępuje

A ponadto parę lat nie byłam badana na :

Zawody, gdzie wymagane jest badanie kału na nosicielstwo:

• branża gastronomiczna - kucharze, kelnerzy, barmani, studenci gastronomii;
• pracownicy zakładów produkujących żywność;
• branża medyczna – lekarze, pielęgniarki, sanitariusze, ratownicy medyczni, położne, aptekarze;
• opiekunowie domów opieki, hospicjów, domów dziecka;
• kosmetyczki, fryzjerki, studenci kosmetologii;
• wychowawcy i kierownicy kolonii;
• pracownicy żłobków, przedszkoli, szkół i uczelni – nauczyciele i pedagodzy;
• transport – kierowcy busów i autobusów, stewardessy i stewardzi;
• pracownicy biurowi mający bezpośredni kontakt z interesantami – kasjerzy, pracownicy poczty, banku, recepcjoniści itp;
• pracownicy zakładów karnych, policjanci;
• ratownicy na basenie, pracownicy sauny, gabinetów masażu.

RTG płuc - g r u ź l i c a 
Wykaz prac , przy wykonywaniu których istnieje możliwość przeniesienia zakażenia na inne osoby :

zakładach żywienia zbiorowego;
zakładach hurtowych i detalicznych obrotu nieopakowaną żywnością;
 zakładach opieki zdrowotnej w tym w żłobkach, zakładach pielęgnacyjno-opiekuńczych, zakładach opiekuńczo-leczniczych;
przedszkolach, szkołach i uczelniach wszystkich typów i profili, placówkach opiekuńczo-wychowawczych, 
 transporcie publicznym;
 instytucjach kultury;
podmiotach świadczących usługi turystyczne i hotelarskie;

Nigdy nie miałam badań wysokościowych.
 § 105. 1. ROZPORZĄDZENIA MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ z dnia 26 września 1997 r.D. U. Nr 129 poz. 844 w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.
§ 105. 1. Pracą na wysokości w rozumieniu rozporządzenia jest praca wykonywana na powierzchni znajdującej się na wysokości 
co najmniej 1,0 m nad poziomem podłogi lub ziemi .


                                        SPRZĄTACZKA MYJĄCA OKNA !!!!!!


Czy psychofizycznych czy psychologicznych

Badaniom psychologicznym powinny być poddawani pracownicy, którzy pracują w narażeniu na:
1) czynniki toksyczne (czteroetylek ołowiu, rtęć, dwusiarczek węgla),
2) niekorzystne czynniki psychospołeczne (w szczególności osoby pracujące w zagrożeniu wynikającym ze stałego dużego dopływu informacji i gotowości do odpowiedzi),
3) prace wymagające pełnej sprawności psychoruchowej tj :
 kierowanie pojazdami samochodowymi,
praca na wysokości do i powyżej 3 m,

        PRAWIE DO ZAKOŃCZENIA ODBYWANIA KARY NIE ZNAŁAM RODZAJU PRACY JAKĄ MIAŁAM WYKONYWAĆ CZY                                    ZAKRESU SWOICH OBOWIĄZKÓW 

Stwierdzenie że nie ma obowiązku badania pracujących osób skazanych jest w sprzeczności do

Art 66 Konstytucji RP

" Każdy ma prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy Sposób realizacji tego prawa oraz obowiązki pracodawcy określa ustawa

Oraz

Art. 304 Kodeksu Pracy

§ 1. Pracodawca jest obowiązany zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy, o których mowa w art. 207 § 2, osobom fizycznym wykonującym pracę na innej podstawie niż stosunek pracy (§ 2¹.  Koszty działań podejmowanych przez pracodawcę w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy w żaden sposób nie mogą obciążać pracowników.) w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, a także osobom prowadzącym w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę na własny rachunek działalność gospodarczą.

§ 3. Obowiązki określone w art. 207 § 2 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorców niebędących pracodawcami, organizujących pracę wykonywaną przez osoby fizyczne:

1) na innej podstawie niż stosunek pracy,

Oraz ignorancją w stosunku do zdrowia innych osób stykających się z osobą odbywającą karę np obsługiwanych na stołówkach środowiskowych , gdzie na kuchni zatrudniano osoby w ramach prac społecznych

Badania wstępne skazanych

Na  początek  C I E K A W O S T K A !!!!!!
Wiceprezes Sądu pisze w poniższym piśmie , że przyjęte zostało domniemanie , w myśl
 art 58 & 2a kk, że skoro orzeczono karę w postaci pracy społecznej to skazany jest w stanie ze względów zdrowotnych podjąć i wykonać

Poniżej zamieszczam przykład wyroku nakazowego w którym taką karę orzeczono.
Dodam:
sąd może na posiedzeniu bez udziału stron i bez przeprowadzenia rozprawy wydać wyrok , zwany wyrokiem zaocznym
GUS zaprezentowała wyniki Narodowego Spisu Powszechnego z 2011r .
Populacja osób z niepełnosprawnością liczy w Polsce 12,2 proc ludności , co daje liczbę prawie czterech milionów siedemset osób.

A dalej dowody , że prawie do końca odbywania kary nie znałam rodzaju pracy jaką miałam wykonywać . Byłam sprzątaczką , ogrodnikiem, nie sklasyfikowanym w żadnym wykazie  prac popychadłem dla wszystkich

 A oto kwestionowana decyzja kuratora , która wg powyższego pisma Kuratora Okręgowego była wystawiona prawidłowo. Tak , brak jest określenia rodzaju pracy.

Ttu cytuję pismo Prezesa Sądu Okręgowego:" gdyby istniały w jego ocenie ( skazanego ) powody zdrowotne to na nim , w drodze przedstawienia stosownych zaświadczeń lekarskich , ciąży obowiązek wykazania braku zdolności do pracy "
oraz Kuratora Okręgowego : " Wydana decyzja zawiera również pouczenie , że przysługuje na nią zażalenie "

Lekarz- osoba posiadająca właściwe kwalifikacje , potwierdzone wymaganymi dokumentami do udzielania świadczeń zdrowotnych , w szczególności do badania stanu zdrowia , rozpoznawania chorób i zapobiegania im , leczenia i rehabilitacji chorych , udzielania porad lekarskich , a także wydawania opinii i orzeczeń lekarskich , w zakresie swojej specjalizacji ( art 2 ustawy Dz U z 2005 r nr 226 poz 1943 )

Art. 58.

1. Kto bez uprawnień udziela świadczeń zdrowotnych polegających na rozpoznawaniu chorób oraz ich leczeniu, podlega karze grzywny.

Medycyna pracy – specjalność lekarska, której przedmiotem jest badanie wpływu środowiska pracy na pacjenta, diagnostyka, leczenie i profilaktyka chorób zawodowych. Lekarz medycyny pracy zajmuje się m in badaniami profilaktycznymi pracowników 

1) Przed przystąpieniem do pracy w wielu zawodach wymagane jest wykonanie badania mikrobiologicznego na nosicielstwo bakterii z rodzaju Salmonella i Shiqella. Zwłaszcza osoby pracujące w branży gastronomicznej , gdzie przygotowuje sie posiłki , a także pracownicy mający bezpośredni kontakt z innymi osobami powinni miec zatwierdzone przez Sanepid aktualne badania w książeczce zdrowia

2)  Badania wysokościowe , do prac na wysokości

     Aby uzyskać takie zaświadczenie niezbędne są wyniki specjalistycznych konsultacji:

     - okulistycznej

     - laryngologicznej

     - neurologicznej

Pracą na wysokości w rozumieniu rozporządzeni(a & 105. 1  Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r D U  nr 129 poz 844 w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy ) jest praca wykonywana na powierzchni znajdującej się na wysokości co najmniej 1,0 m nad poziomem podłogi lub ziemi.

  Konwencja Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych z dn 10,12,1984 r w sprawie zakazu stosowania tortur oraz okrutnego , nieludzkiego lub poniżającego traktowania lub karania

 Art 3 KK - kary oraz środki przewidziane w tym kodeksie stosuje się z uwzględnieniem zasad humanitaryzmu , w szczególności z poszanowaniem godności człowieka..

Trybunał Europejski w odniesieniu do naruszenia art 3 KE czyli poniżającego traktowania lub karania wskazał, iż musi cechować je pewien minimalny stopień dolegliwości , ponieważ " poniżające " znaczy więcej niż nieprzyjemne czy niewygodne, oznacza złe traktowanie którego celem jest wzbudzenie u ofiary poczucia strachu , udręki , niższości , zdolne do jej poniżenia lub upokorzenia ( P Burzyński " Ustawowe określenie sankcji karnej "

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dn 01,06,2010 r w sprawie po

dmiotów , w których wykonywana jest kara ograniczenia wolności oraz praca społecznie użyteczna

§ 6. Podmiot wskazuje sądowemu kuratorowi zawodowemu osobę odpowiedzialną za organizowanie i kontrolowanie pracy skazanych, zwaną dalej "wyznaczoną osobą".

§ 7. 1. Wyznaczona osoba ustala harmonogram pracy skazanych, określający czas, miejsce i rodzaj pracy na okres co najmniej jednego miesiąca. 

OSTATNIM WYKONYWANYM PRZEZE MNIE NA UMOWĘ O PRACĘ ZAWODEM BYŁO :                 MŁODSZY KSIĘGOWY 

Medycy też mi zagrażają?

Urojenia zaburzenia treści myślenia polegające na fałszywych przekonaniach, błędnych sądach, odpornych na wszelką argumentację i podtrzymywane mimo obecności dowodów wskazujących na ich nieprawdziwość. Obecne w wielu psychozach, w tym w przebiegu schizofrenii. 
 ksobne – rodzaj urojenia podczas którego istnieje przekonanie, iż jest się przedmiotem szczególnego zainteresowania otoczenia. Uważa się, że niewinne uwagi i zachowania innych osób odnoszą się do niej, np. ludzie na ulicy rozmawiają właśnie o tobie. Urojenia ksobne występują w prawdziwej paranoi
prześladowcze – (najczęstsze) przekonanie o nieustannym zagrożeniu ze strony mniej lub bardziej sprecyzowanych wrogich choremu sił, przekonanie, że jednostka jest ofiarą prześladowań. 

Treść mojego e-mail do Prezesa Sądu Najwyższego wysłana 17,05,2013 r

Dzień dobry

Nazywam się Małgorzata Kowalska

Od dn 07,09,2012 r próbuję uzyskać rzeczowe wyjaśnienia odnośnie trzech złożonych przeze mnie w Sądzie Rejonowym w Sosnowcu skarg. Prezes Sądu połączyła sprawy razem i pozostawiła bez rozpoznania. Po mojej interwencji u Prezesa Sądu Okręgowego Pani Prezes Sądu Rejonowego rozpatrzyła skargę na siebie i odmówiła mi rozpatrzenia wniosków na rozprawie uznając jedynie Prokuraturę władną złożenia w Sądzie wniosku , który skutkuje wszczęciem postępowania karnego, dodała , że moje wnioski w powyższych sprawach , czyli moje zarzuty względem sposobu wykonywania przeze mnie kary ograniczenia wolności , były już wielokrotnie analizowane i nie widzi błędu w odpowiedzi SSR Pałgan Witek oddalającej moje zarzuty.Jeden ze złożonych wniosków dotyczy zarzutów względem Sędzi Pałgan Witek. Zatem logicznie rozumując ta sama Przewodnicząca Sądu rozpatrywała skargę na siebie ?  ( pismo Prezesa Sądu Rejonowego sygn 05/051/91/13 z dn 04,04,13 )Podobnie zresztą jak decyzja Prezesa Sądu Okręgowego , gdzie pismem S.Sk 05-051-16/13 z dn 27,02,2013 nakazał Prezesowi Sądu Rejonowego rozpatrzyć skargę na siebie.

Ale do rzeczy . Prezes S Rejonowego w swoim piśmie podtrzymuje dec Przewodniczącego Sądu iż nie widzi żadnego zawinienia po stronie osób odpowiedzialnych za wykonywanie przeze mnie pracy i dodaje , w tym samym piśmie , że przecież informowałam Państwową Inspekcję Pracy i organ ten już " zastosował odpowiednie środki prawne wobec osób odpowiedzialnych za powstanie stwierdzonych uchybień " Ale to nie koniec tej sprawy . Rozpatrzenia nie doczekały się przecież trzy wnioski. Pozostałe dwa wnioski  zostały dołączone do pierwszej sprawy a Prezes S Okręgowego w piśmie S.Sk 05-051-16/13 z dn 30,04,13 r nie widzi w tym uchybienia. Tyle że dotyczą one warunków odbywania całkiem innego wyroku o sygn akt IX W 27/09 . Z pisma wynika , że już chyba szarpę nerwy Sędziemu ale jako że ten wyrok odbywałam  w 2009 r , tzn przed zmianą ustawy odnośnie warunków odbywania kary ograniczenia wolności to połączenia tych spraw tzn z pismem o odbywanie innej kary po zmianie ustawy , nie można nazwać pragmatyzmem i nie wydaje mi się być " dopuszczalne " i "praktyką upraszczającą procedowanie " Finałem szalonych pomyłek jet pismo Prezesa Sądu Apelacyjnego  - R.Sk 051-147/13/K z dn 23,04,2013 gdzie Wiceprezes nie widzi powodu nadzorować rozpatrywania moich spraw bo jak zrozumiałam , zgadza się ze swoimi przedpiszcami.  SSA wspomniała także , że popiera stanowisko Kuratora Okręgowego , że kurator nie naruszył obowiązujących przepisów podejmując czynności wobec mnie. I nie jestem w stanie pojąć jak można w ten sposób załatwić sprawę. Art 55 czy 57 kkw narzuca kuratorowi obowiązek określenia w decyzji rodzaju pracy która skazany będzie wykonywał . Dec kuratora z dn 16,07,2010 takiej informacji nie zawierała.

Korespondencja w tej sprawie : Pismo Kuratora Okręgowego z dn 16,07,2012 Ku.S 7/12, Pismo Prezesa S Okręgowego z dn 01,02,2013 S.Sk 05-051-16/13.

Jeżeli podjęcie działań w mojej sprawie tzn rozpatrzenia jej w jakimkolwiek trybie uzależnione jest od zatytułowania niniejszego pisma i musi celem rozpatrzenia nosić nazwę Skarga na Prezesa Sądu Apelacyjnego ,proszę ją tak potraktować. Jako że w ostatnim piśmie Prezes S Apelacyjnego napisał , że kończy korespondencję ze mną w tej sprawie i następne pisma pozostawi bez odpowiedzi Sąd Najwyższy jest ostatnią instancją gdzie mogę zgłosić swoje wątpliwości.

Dodam , że zaczynam się obawiać czy moja osoba jest traktowana bezstronnie i nie przez pryzmat treści moich skarg.

Dołączam Wysokiemu Sądowi link do mojego blogu gdzie publikuje wydane w mojej sprawie wyroki i moje przemyślenia i obawy wobec ich treści . Mój strach i poczucie zagrożenia zaczęłam ostatnio konsultować z lekarzem specjalistą ale nie jestem pewna ,czy to urojenia prześladowcze.

Bardzo zatem proszę o przedstawienie swojej opinii w tej sprawie.

Małgorzata Kowalska

41-209 Sosnowiec

A oto odpowiedź jaką otrzymałam:

A teraz nowy temat : MEDYCYNA
Zastanawiam się  . Czy lekarze też albo nie kompetentni albo zorganizowani w uprzykrzaniu mi życia lub spowodowaniu u mnie uszczerbku na zdrowiu psychicznym ?
Poniżej zamieszczam odpowiedź neurologa do kierującego mnie do specjalisty internisty iż nie wymagam leczenia neurologicznego oraz wydane pół roku później orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z powodu chorób neurologicznych

Następnie, mamy odpowiedź Izby Lekarskiej odnośnie powyższej sprawy oraz drugiej Pani doktor , która po likwidacji przychodni w której się leczyłam nie chciała mi przedłużyć leku propranolol. Kazała przynieść zaświadczenie od lekarza który mi go zaordynował . Pierwszy internista który mi go zlecił zrobił to dwanaście lat temu i musiała bym szukać karty po archiwum . Po  przeprowadzce , zmieniłam przychodnię ale tą zamknięto. Leku nie wolno przerywać. Grozi to śmiercią . Na pytanie pani doktor skąd ma wiedzieć że to mi jest , odpowiedziałam , że po objawach ? Jest to lek na duszności.

Poniżej natomiast mamy kartę z interwencji pogotowia . Miałam duszności i ból głowy .
Zaproponowano mi przewiezienie do szpitala , gdy odmówiłam , kazano mi udać się do pobliskiej apteki nocnej po środki przeciwbólowe. Patrz - adnotacja zakreślona w kółku . Dopisek pielęgniarki , że byłam agresywna i mój że mam udać się do apteki.

ZZZZZZZZZZZZZ

A tutaj odpowiedź lekarki stomatolog na moje zarzuty względem leczenia

 oraz korespondencja z NFZ w tej sprawie:

Szanowna Pani Małgorzata Kowalska gosia7413@interia.pl

WSS-II-078-740/2309-W-mj/13

W odpowiedzi na Pani pismo, które wpłynęło drogą elektroniczną do Śląskiego OW NFZ dnia 26.04.2013 r. informuję, że do poradni chirurgii stomatologicznej nie jest wymagane skierowanie, natomiast niezbędne jest do poradni chirurgii szczękowo-twarzowej.
O tym jak należy skierowanie wypisać i jakie elementy powinno ono zawierać powinien wiedzieć lekarz kierujący i dla pacjenta informacje te są bez znaczenia. Okres dwunastu miesięcy,
w których przysługują dwa badania rtg zęba liczy się od daty wykonania pierwszego zdjęcia rtg, drugie musi być wykonane przed upływem dwunastu miesięcy.

Z poważaniem

KIEROWNIK

Działu Skarg i Wniosków

Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego

Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach

H S

WSS-II-078-740/2309-W-mj/13

Dzień dobry

W związku z odpowiedzią jaką otrzymałam od Pani a która jest dla mnie nie jasna , chciała bym uściślić jak to jest z RTG zębów. Usprawiedliwię może moją dociekliwość , ale że jestem przywiązana do swoich zębów i lubię ich miejsce w mojej szczęce , ponawiam pytanie . Odmówiono mi RTG zęba , chociaż lekarka widziała taką konieczność przed rozpoczęciem leczenia , z powodu iż wyczerpałam limit zdjęć. Dodam że była to połowa roku kalendarzowego i był to rok w którym jeszcze nie miałam robionego zdjęcia . W roku poprzednim jeżeli zdjęcie było w maju i pażdzierniku , to jeżeli liczyć że w pażdzierniku było pierwsze a nie w maju to w kwietniu już bym mogła zdjęcie wykonać, w innym przypadku dopiero w czerwcu .. Dlatego dociekam w związku z Pani odpowiedzią :  " okres dwunastu miesięcy, w których przysługują dwa badania rtg zęba liczy się od daty wykonania pierwszego zdjęcia rtg , drugie musi być wykonane przed upływem dwunastu miesięcy. "

1/ od którego roku należy liczyć wykonanie pierwszego zdjęcia ?

2/ czy jest to termin przesuwalny tzn że gdy zdjęcie będzie potrzebne 30,grudnia 2012 i 31,grudnia 2012 r to następne mogę wykonać dopiero w 2014 r tracąc cały rok 2013 ?

Dodam że potrzebne mi są szczegółowe informacje na ten temat gdyż sprawa jest o tyle poważna iż zęba straciłam.

Druga informacja jaką starałam się uzyskać to skierowanie do chirurga , którą to pani raczyła skwitować stwierdzeniem : " dla pacjenta informacje te są bez znaczenia " Znowu pozwolę się nie zgodzić , gdyż próbowałam się dowiedzieć czy na moją chorobę nie powinnam była takiego skierowania dostać ( stąd prośba o kody choroby a nie ciekawość czy chęć zajęcia Pani cennego czasu ) Skierowania odmówiono mi , jako przyczynę podano mi iż kolega w tej samej poradni jest chirurgiem i przyjmie mnie bez skierowania ( dlaczego mój wybór miał paść na tego doktora nie podano mi ) a moje pytanie stąd iż lekarka nie pojęła się ekstrakcji zęba.

Zatem , nie  zrozumiawszy wyjaśnień nadesłanych w związku z moimi pytaniami , ponownie czekam na odpowiedź

Małgorzata Kowalska

A teraz moja poradnia lekarza rodzinnego i część korespondencji jaką wymieniam z zatrudnianym przez zakład Dyrektorem , a którego odpowiedzi można nazwać wymijającymi:

 Na koniec jeszcze prośba -apel . Zaopiekowałam się dziesięcioletnim , schorowanym psem ze schroniska. Ze względu na moją sytuację karmę dla psa zapewnia mi schronisko , ale jeżeli ktoś posiada niepotrzebne mu już jakieś odżywki dla psa zawierające nienasycone kwasy omega 3 tj : Flawitol czy Gammolen, oraz glikozaminoglikany tj Cetyl M  czy Arthrovet  , krople przeciwko zaćmie o nazwie Quinax lub Fresh Aid albo inne żele lub płyny do pielęgnacji dziąseł psa, proszę o nadesłanie na adres schroniska w Sosnowcu ul Baczyńskiego 11 a z dopiskiem dla Madoxa. Dodam , że pies w schronisku był tylko półtora roku ale znalazł się w nim w tak strasznym stanie że nawet lek weterynarii skłonny był oceniając jego wiek dodać mu parę lat  Z góry dziękuję.

Wznowienie postępowania. Szukam adwokata

Szukam adwokata do wznowienia postępowania odnośnie sprawy zawartej w moim blogu.
Jako jednak , że z " nie znanych" mi przyczyn od kilku lat nie mogę znaleźć pracy poszukuję adwokata który podjął by się mojej sprawy , a dodatkowo zrobił by to bezpłatnie . Mój e-mail : gosia7413@interia.pl
USTAWA O POLICJI

Art. 134i. Uprawnienia przełożonego dyscyplinarnie 

1. Przełożony dyscyplinarny, jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie popełnienia przez policjanta przewinienia dyscyplinarnego:

1) wszczyna postępowanie dyscyplinarne:

a) z własnej inicjatywy,

b) na wniosek bezpośredniego przełożonego policjanta,

c) na polecenie wyższego przełożonego,

d) na żądanie sądu lub prokuratora,

2) może wszcząć postępowanie dyscyplinarne na wniosek pokrzywdzonego.

4. Jeżeli zachodzą wątpliwości co do popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, jego kwalifikacji prawnej albo tożsamości sprawcy, przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego przełożony dyscyplinarny zleca przeprowadzenie czynności wyjaśniających. Czynności te należy ukończyć w terminie 30 dni.

Art. 135. Przesłanki umorzenie postępowania dyscyplinarnego 

1. Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, a wszczęte umarza:

1) jeżeli czynności wyjaśniające nie potwierdziły zaistnienia przewinienia dyscyplinarnego,

2. Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego oraz orzeczenie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego doręcza się pokrzywdzonemu, jeżeli złożył on wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego oraz na orzeczenie o umorzeniu tego postępowania pokrzywdzony może wnieść odpowiednio zażalenie lub odwołanie, w terminie 7 dni od dnia ich doręczenia.

Art. 135j. Katalog orzeczeń przełożonego dyscyplinarnie i elementy orzeczenia 

1. Na podstawie oceny zebranego w postępowaniu dyscyplinarnym materiału dowodowego przełożony dyscyplinarny wydaje orzeczenie o:

1) uniewinnieniu albo

2) odstąpieniu od ukarania, albo

3) ukaraniu, albo

4) umorzeniu postępowania.

2. Orzeczenie powinno zawierać:

1) oznaczenie przełożonego dyscyplinarnego,

2) datę wydania orzeczenia,

3) stopień, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe obwinionego,

4) opis przewinienia dyscyplinarnego zarzucanego obwinionemu wraz z kwalifikacją prawną,

5) rozstrzygnięcie o uniewinnieniu, stwierdzeniu winy i odstąpieniu od ukarania lub wymierzeniu kary dyscyplinarnej albo umorzeniu postępowania dyscyplinarnego,

6) uzasadnienie faktyczne i prawne orzeczenia,

7) pouczenie o prawie, terminie i trybie wniesienia odwołania,

8) podpis, z podaniem stopnia, imienia i nazwiska przełożonego dyscyplinarnego, oraz pieczęć jednostki organizacyjnej Policji

Kodeks postępowania administracyjnego

Prawo do składania skarg i wniosków to prawo zagwarantowane wszystkim obywatelom w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.). 

Skargi na policjanta rozpatrywane są w trybie określonym w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), a także w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. z 2002 r., Nr 5, poz. 46).

 W razie zgłoszenia skargi ustnie, przyjmujący zgłoszenie sporządza protokół, który podpisują wnoszący skargę i przyjmujący zgłoszenie. W protokole zamieszcza się datę przyjęcia skargi, imię, nazwisko (nazwę) i adres zgłaszającego oraz zwięzły opis treści sprawy.
W przypadku, gdy rozpatrzenie skargi  wymaga uprzedniego zbadania i wyjaśnienia sprawy, organ właściwy do rozpatrzenia skargi zbiera niezbędne materiały. 

Zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powinno zawierać: 

1. oznaczenie organu, od którego pochodzi;
2. wskazanie, w jaki sposób skarga została załatwiona;
3. podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do załatwienia skargi lub, jeżeli zawiadomienie sporządzone zostało w formie dokumentu elektronicznego, powinno być opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu.  

Zawiadomienie o odmownym załatwieniu skargi powinno zawierać ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie. 

7.Organy mają obowiązek przestrzegania swojej właściwości i nadania skardze prawidłowego biegu. 
Oznacza to, że organ nie ma obowiązku rozpatrzeć skargi poza zakresem swojej właściwości, bo byłoby to naruszenie podstawa prawnych. Jednak, jeśli skarga zostanie złożona do niewłaściwego organu, to organ obowiązany jest niezwłocznie przekazać właściwemu organowi. Niezwłocznie oznacza w tym wypadku, nie później niż w terminie 7 dni od jej otrzymania. Dodatkowo organ musi o fakcie przekazania skargi zgodnie z właściwościami zawiadomić skarżącego albo wskazać mu właściwy organ. 



A oto jakie odpowiedzi uzyskałam:

PODSUMOWUJĄC

Pomimo niekorzystnych, w przytłaczającej mierze, odpowiedzi w mojej sprawie Prokuratora Generalnego , Rzecznika Praw Obywatelskich czy adwokata, pozwolę sobie dalej być zdania , że przewinienie dyscyplinarne należało by zgłosić przed " odpowiednim organem " , którego to skład jest sprawą wewnętrzną jednostki i szary obywatel nie zostanie zaznajomiony z personaliami tych że osób.
O  DZIĘKI  CI  LEGISLATORZE  W  I MIENIU  SKAZANYCH  Z ART 234 KK TZN ZNIESŁAWIAJĄCYCH POLICJANTÓW  ŻE PETENT Z ULICY  NIE MOŻE  BYĆ INICJATOREM  POSTĘPOWANIA  DYSCYPLINARNEGO .
Na koniec tego tematu . Każdy jest niewinny dopóki wina nie zostanie mu udowodniona prawomocnym wyrokiem . Chodźmy więc wszyscy oczyszczać się do Sądów. Prokuratorzy poprą nasze wnioski z powodu dużej szkodliwości społecznej czynu  a Sąd oczyści nas , znajdzie winnego i ukara go w jednym postępowaniu . Ze względu na okoliczności zaznaczę , że to taki grobowy żart ale każdemu się chyba zdarza , że np babka w sklepie na niego nagada.
W moim postępowaniu , przypomnę stwierdzono w moim postępowaniu winę umyślną, działanie z premedytacją i wysoką społeczną szkodliwość mojego czynu.

Do następnego spotkania.